Oorsprong komt langzaam op gang

Op 3 oktober was het eindelijk zover: ‘Oorsprong’, het nieuwe boek van Dan Brown, lag in de schappen. En ik mocht het boek als een van de eersten lezen! Eens kijken of Dan Brown na de vier andere Robert Langdon-thrillers nog kan verrassen.

Het verhaal

Robert Langdon wordt door vriend Edmond Kirsch uitgenodigd om een geheimzinnige presentatie in het Guggenheim Bilbao bij te wonen. Als Langdon aankomt in Spanje, blijkt het te gaan over een ontdekking die de wereld op z’n kop zal zetten. Voor Kirsch zijn grote nieuws echter kan onthullen, wordt hij vermoord. Robert Langdon is vastberaden de ontdekking van zijn vriend alsnog bekend te maken. Dat geheim ligt echter versleuteld achter een code van 62 tekens. Samen met de directeur van het Guggenheim, Ambra Vidal, gaat Langdon op zoek naar een dichtregel. Maar ondertussen richt Kirsch z’n moordenaar zijn kogels op Langdon en Ambra …

Precies wat je kunt verwachten

Een verhaal met hoogleraar Robert Langdon, een knappe medestander, wat kunstwerken en een moordcomplot: dan heb je zo’n beetje elk boek van Dan Brown beschreven. Ook in ‘Oorsprong’ zijn deze ingrediënten terug te vinden, en daarmee levert Brown voor de vijfde keer op rij een zelfde soort boek af. Gaat dat dan niet vervelen? Nee! Door veel andere elementen en de omgeving te wisselen, houdt hij het verrassend. Dit keer heeft hij er daarnaast nog artificial intelligence bij betrokken, en wisselt hij de hoofdstukken af met stukjes van een website.

‘Oorsprong’ komt langzaam op gang

Dat gezegd hebbende: het boek start wel wat moeizaam. Waar de vorige boeken redelijk snel écht spannend werden, heeft de spanning in dit verhaal veel up’s en down’s. Pas halverwege het boek wordt het echt moeilijk om hem weg te leggen. Aan het eind volgt een redelijk goed plot, om dan vervolgens nog een spectaculaire plottwist erin te gooien. Om het heel cru te zeggen: vooral het einde maakt ‘Oorsprong’ meer dan de moeite van het lezen waard!

Ethische dilemma’s

Wat deze keer mist, is een sleutelrol voor de kunst. Waar in de vorige boeken kunst vaak een hoofdrol kreeg in het oplosproces van codes en raadsels, is het in ‘Oorsprong’ vooral gebruikt als decor, met een kleine rol voor een dichter. De manier waarop Brown in zijn vorige boeken met de kunst omging, maakte zijn boeken juist zo uniek. Gelukkig valt er nog genoeg te leren over de moderne kunst en de cultuur van de steden waar het boek zich afspeelt. Je hoeft alleen geen verborgen codes in de Sagrada Familia of dat soort dingen te verwachten.
Ook in dit boek stelt Dan Brown de lezer weer voor een ethisch dilemma. Wat precies? Dat komt pas in de laatste pagina’s echt goed naar voren, maar eenmaal uitgelezen zal het de kijk op moderne ontwikkelingen mogelijk flink veranderen …