Een groter feest dan Don Broco vind je niet

Het is pas twee jaar geleden dat de Britten van Don Broco voor het eerst een Nederlands podium beklommen, toen nog als voorprogramma. Sindsdien hebben ze twee uitverkochte headline optredens in Paradiso Noord gegeven, stonden ze in TivoliVredenburg en op Pinkpop. Gisteravond keerden de heren weer terug naar Nederland, om in de Melkweg met de fans nog even het album ‘Technology’ eer aan te doen. Met succes.

Perfect voorprogramma

Als voorprogramma heeft de band de Schotten van The LaFontaines meegenomen. Een soort kruising tussen Don Broco en Linkin Park, met veel rap en zang over verrassende basloopjes, afgewisseld met fijne, bijna pop-achtige liedjes. Dat klinkt op papier misschien verwarrend, maar op het podium werkt het uitstekend. Bij The LaFontaines dan. De charismatische frontman trekt moeiteloos de hele zaal mee. Tussen al het gedans en geklets door (met een zwaar accent) weet de band ook nog eens een uitstekende show neer te zetten. Voorprogramma’s zijn in het leven geroepen om het publiek op te warmen voor de hoofdact, en dat doet The Lafontaines perfect. In oktober komt de band terug voor een headline show en dat die show een feestje gaat worden, is duidelijk.

Stoomcursus Don Broco

Voor wie Don Broco niet kent, even een stoomcursus. De band bestaat uit zanger Rob Damiani, drummer/zanger Matt Donnelly, bassist Tom Doyle en gitarist en korte broek-fanaat Simon Delaney. Live wordt de band nog ondersteund door toetsenist en backingvocalist Adam Marc. Don Broco kwam in 2008 met de EP ‘Thug Workout’, opgevolgd door de EP ‘Big Fat Smile’ in 2011. Het eerste echte album ‘Priorities’ werd gereleased in 2012, drie jaar later volgde ‘Automatic’. In februari van dit jaar verscheen het derde studio-album van de band, ‘Technology’, een muzikale aanklacht tegen de huidige verering van technologie.

De setlist is de dooddoener

De concertgangers die zonder voorkennis in de zaal staan, krijgen een soortgelijke stoomcursus voor de kiezen. Hoewel er van de tweede EP niks gespeeld wordt, is voor de rest elk album vertegenwoordigd in de setlist. Van de oude publieks- en bandlieveling ‘Thug Workout’ tot -logischerwijs- veel werk van het nieuwe album.
De hitte maakt het vrijwel onmogelijk om ten volle te genieten van de set, maar ook de setlist zelf speelt op sommige punten voor dooddoener. In een interview gaf zanger Rob Damiani voor de release van ‘Technology’ al aan dat ‘Something To Drink’ zijn favoriete nummer van het nieuwe album is. Dat deze op de setlist staat vanavond, is dus geen verrassing. Dit liedje valt op het album al buiten de boot, en live is dat helaas niet veel anders: de set kakt op dat moment een beetje in. Tegelijkertijd schitteren tracks als ‘What Do You Do To Me’, ‘Further’ en ‘I Got Sick’ juist door afwezigheid.

100%

Dat gezegd hebbende, de band is wel weer in topvorm vanavond. Elk liedje krijgt live een nieuwe dimensie. Door een net iets andere manier van uitvoering, maar boven alles door de praktisch foutloze uitvoering. Vooral het altijd prachtige ‘Nerve’ wordt live echt naar een hoger niveau getild, door het perfecte meerstemmige refrein.
Don Broco is gewend om niks minder dan 100% te geven op het podium, maar daarvoor vragen ze ook 100% van het publiek terug. De hitte mag in de zaal nauwelijks uit te houden zijn, niet iedereen laat zich daardoor tegenhouden. Vooral in het midden van de zaal wordt actief gesprongen en er wordt gecrowdsurfed. Er is zelfs een soort gemeenschappelijke sit-in, waarbij er geroeid wordt. Ja, echt. Zo wordt maar weer eens bewezen: bij Don Broco weet je nooit wat je krijgt.

Buiten plensde het van de regen, donderde het alsof de hemel op Amsterdam zou vallen, en binnen in de Melkweg was het benauwd, vies en vol. Ideale omstandigheden? Verre van. Maar Don Broco heeft wel (weer) bewezen het trotseren van al die omstandigheden waard te zijn. Een groter feest dan dit vind je niet snel, zelfs niet in Amsterdam.